Eva

(…)
Norman: We zien de hemel rood kleuren en rozig van de wijn en het harde werken vleien we ons tegen elkaar aan. Of ga ik nu te snel?
Eva: Nee hoor, ik wil me wel tegen jou aan vleien. Onze gezichten zijn zelfs dicht bij elkaar.
Norman: Ik hoor je adem
Eva: En ik de jouwe
Norman: We kijken elkaar in de ogen en langzaam gaan onze gezichten naar elkaar toe..
Eva: Maar dan slaat het weer helemaal om en begint het keihard te regenen.
We rennen door de tuin, terwijl het ons niets uitmaakt dat we helemaal nat worden.
We glijden over het gras, vallen, staan weer op en dan opeens staan we stil. Je pakt me vast. Het regent, maar het zijn warme druppels.
Norman: Ik kijk aan je aan en dan.. zie ik dat je tranen in je ogen hebt.
Eva: Nee joh, das de regen.
Norman: Opgelucht haal ik adem.
De tijd staat even stil.
Ik druk je tegen me aan.
Eva: Ik ben even heel erg gelukkig.
Norman: En dan zoenen we elkaar.
(…)

Uit Eva

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *